တစ္ခ်ိန္ေသာ အခါက
တစ္ခ်ိန္ေသာအခါက
ညနက္နက္ေတြမွာ
ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ထည္း
ဂီတာကို ကိုင္ယင္း
ေအာ္လိုက္ ဟစ္လိုက္
သံစဥ္ေတြ ေပ်ာက္တဲ့ညေတြကို
ျဖတ္သန္း ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ဘူးတယ္ .....
တစ္ခ်ိန္ေသာအခါက
ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း
မိုက္မဲစြာနဲ႔ လူေပါင္းမ်ားစြာကို
စိန္ေခၚၿပီး ရိုက္ႏွက္ခဲ့ခ်ိန္က
ေခါင္းမွာ ေသြးခ်င္းခ်င္းနီနဲ႔
အရက္ခြက္နဲ႔ နာက်င္မႈေတြကို
ေျဖသိမ့္ေနခဲ့ဘူးတယ္ .....
တစ္ခ်ိန္က
ခ်ီးမြမ္းၾက ကဲ့ရဲ႕ၾကတဲ့
ခ်စ္ခဲ့တဲ့ မုန္းၾကတဲ့
လူေတြ ၾကားမွာ
ဆြံ႕အ နားမၾကား
အတိတ္ ပစၥဳပၸန္ေမ့ေလ်ာ့ ေနတဲ့
လူလို ေနတတ္ခဲ့ဘူးတယ္ ....
တစ္ခ်ိန္က
သူတစ္ပါး ေက်းဇူးေတြကို
မေမ့ေလ်ာ့ေအာင္ ေနခဲ့သလို
ကိုယ္ ျပဳခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးေတြကို
ေလႏွင့္အတူ လြင့္ပစ္လိုက္တဲ့ လူေတြကို
ၾကည့္ယင္း ၿပံဳးေနခဲ့မိတယ္ ....
ကိုယ္ ေကာင္းေၾကာင္း
သူမ်ား မေကာင္းေၾကာင္း
ေက်းဇူးတရား ဆိုတာ ကိုယ္ဘဲျပဳတတ္တယ္ ထင္တဲ့
လူေတြၾကားမွာ စကားေလးတစ္ခြန္းကို ၾကားမိခဲ့တယ္ ....
ၾကားၾကားသမွ် ျပဳျပဳသမွ်
ေကာင္းမႈေတြကို နတ္လူ သာဓုေခၚႏိုင္ပါေစသား ဆိုတဲ့
ဆုေတာင္းေလးတစ္ခုကို
တစ္ခိ်န္ေသာအခါက
ၾကားသလို
အခုခ်ိန္ထိ
ျပန္ၾကားေနဆဲပါ .....
လားရိႈးၿမိဳ႕
၂၄.၁၁.၂၀၁၄ တနလၤာေန႔ ၁၅း၀၀
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
၂၂-၈-၂၀၂၄ ရက်နေ့မှ ၁၇-၈-၂၀၂၅ ရက်နေ့ထိ ခေတ္တနားခို နေထိုင်ခဲ့သော အခန်းလေးပါ
No comments:
Post a Comment