ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေန႔က
ၾကားခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းေလးတစ္ခုပါ ....
လူေတြက
ကိုယ္ေနရာထက္ နည္းနည္းျမင့္ရင္
နည္းနည္း မနာလိုသလို မေကာင္းေျပာသလိုနဲ႔ .........
မ်ားမ်ားသာျမင့္ရင္ေတာ့
သူ႔ေလာက္ မတတ္ မေတာ္နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ .........
အခ်ိန္ဆိုတာ
အေကာင္းဆံုး သတ္မွတ္ေပးတဲ့ ေပတံ တစ္ေခ်ာင္းပါ .....
တိုင္းတာျခင္းရဲ႕ သတ္မွတ္ေစလိုသူရဲ႕ အေျခအေနအတိုင္းပါ ....
ကၽြန္ေတာ္ေလ
ငယ္ငယ္ထဲက ခံယူထားခဲ့တာက
ေနရာတစ္ခုရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔ အနည္းဆံုးအရည္အခ်င္း ရိွေနရမယ္ .....
ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာ္ ... ဘယ္ေလာက္တတ္ ......
ကိုယ့္အရည္အခ်င္းဟာ ဘယ္အခ်ိန္ တစ္ေရးႏိုးေတာင္မွ ကိုက္ရမယ္ ......
တစ္ေျပးညီျဖစ္ရမယ္ ......
သူမ်ားေတာ္တာ တတ္တာကိုလည္း အသိအမွတ္ျပဳရမယ္ .....
သူတို႔က ဘယ္လိုသေဘာထား ဘယ္လိုရိွရိွပါ ......
သူမ်ားေတြ စံေက်ာ္တာကို ေလ့လာရမယ္ .......
မနာလိုတာ မရိွဘဲ ရိုးရွင္းတဲ့ အသိနဲ႔ေပါ့ ......
နားလည္တတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားျခင္းနဲ႔
နာလိုမႈ ကင္းတဲ့ ေပတံေတြနဲ႕
ေလာကကို ရိုးသားစြာ ရွင္းလင္းျဖတ္သြားႏိုင္ရင္
ေလာကႀကီးက
ေနရာတိုင္းမွာ ...
အၿပံဳးေတြနဲ႔ ေဝဆာေနမွာပါ ........
လားရိႈးၿမိဳ႕ တစ္ေနရာ
၂၈.၇.၂၀၁၄ .......
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
၂၂-၈-၂၀၂၄ ရက်နေ့မှ ၁၇-၈-၂၀၂၅ ရက်နေ့ထိ ခေတ္တနားခို နေထိုင်ခဲ့သော အခန်းလေးပါ
No comments:
Post a Comment