တကၠသီလာကို
၁၉၈၅ ခု ဒီဇင္ဘာဆန္းတစ္ရက္မွာ
ေရာက္ခဲ့တယ္
အညာသားေလးတစ္ေယာက္
ရန္ကုန္နဲ႔ အေဆာင္ေနဘဝကို
လိုက္ေလ်ာညီေအာင္
ႀကိဳးစားေနတတ္ေအာင္ ေနဖို႔
အသြင္သစ္ေတြနဲ႔ေပါ့
နယ္ေပါင္းစံုက သူငယ္ခ်င္းေတြ
အသြင္ေတြ မိ်ဳးႏြယ္ေတြ
ပံုစံတစ္က်
ေျပာတတ္ဆိုတတ္ေအာင္
ငါ ၾကည့္ေနခဲ့တယ္ .....
ဘာလိုလိုနဲ႕
၁၉၉၃ ခုႏွစ္မွာ ေက်ာင္းၿပီးခဲ့ေတာ့
၂၂ ႏွစ္ဆိုတဲ့ကာလကို
လမ္းအေထြေထြ ဘဝအမိ်ဳးမိ်ဳးနဲ႔
ျဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတယ္ .....
ေပ်ာက္တဲ့သူ ေပ်ာက္
ေသတဲ့သူ ေသ
မက်န္းမာတဲ့သူ ခ်ိနဲ႕
ေအာင္ျမင္တဲ့သူ
ရွင္သန္ေနတဲ့သူ
စီးပြားေရးေရယာဥ္မွာ ကူးခတ္ေနတဲ့သူ
အစိုးရဝန္ကို ထမ္းေနတဲ့သူ
လူေတြ
ဘဝေတြနဲ႔
ရုန္းကန္ စီးေမ်ာေနၾကဆဲ
ဥပေဒပညာေပးခဲ့တဲ့
ဆရာေတြလည္း
ကြယ္လြန္တဲ့ဆရာေတြ
ေရျခားေျမျခားေရာက္ေနတဲ့ ဆရာေတြ
အၿငိမ္းစာဘဝနဲ႔ ေပ်ာ္ေနတဲ့ ဆရာေတြ
အလုပ္ေျပာင္းသြားတဲ့ ဆရာေတြ
သားသမီးသဖြယ္ ဆံုးမ သြန္သင္ခဲ့တဲ့ ဆရာေတြ
လူေကာင္းမဟုတ္ရင္ေတာင္မွ လူမြန္ျဖစ္ေအာင္ သင္ခဲ့တဲ့ဆရာေတြ
၃.၁.၂၀၁၅ ရက္ေန႔မွာ အာစရိယပူေဇာ္ခဲ့ၾကတယ္ ....
ဘယ္လို ဘယ္ဘဝကို
စီးေမ်ာယင္း ကူးခတ္ယင္း
စုန္ဆင္းယင္း ဆန္တက္ယင္း
ရွင္သန္ေနသမွ်
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရင့္ေရာ္လာေပမဲ့
ဆရာ ဆိုတာက ဆရာပါဘဲ .............
ဆိုးဖက္ ေတဖက္ ေသာက္စားဖက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို
ရိုးသား ခင္မင္ အနစ္နာခံခဲ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို
စာက်က္ မုန္႔စား ေကာ္ဖီေသာက္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို
ဂစ္တာနဲ႔ ေအာ္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို
ဘဝျခားေလေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို
အၿမဲ ေအာက္ေမ့ တမ္းတ သတိယလွ်က္
ထြန္းထြန္းေအာင္
လားရႈိးၿမိဳ႕
၁၃.၁.၂၀၁၄ ရက္ေန႔ အဂၤါေန႔ ၁၆း၀၀
က်ေနာ္က ၂၀၁၃-၁၈ ထိပါ..ဆရာ႕စာကိုဖတ္ေတာ့ သတိရပီး ၀မ္းနည္းမိတယ္ 😅😅
ReplyDelete