အသံေလးတစ္ခု
အင္တာနက္က က်ေနေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္အသံေလးတစ္ခု
တိုးတိတ္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတယ္ ....
၉.၂.၂၀၁၅ ရက္ေန႔က စၿပီး
ျမန္မာရဲ႕ အေရွ႕ေျမာက္မွာ
ယမ္းခိုးေဝ ေသနတ္သံ
အေျမာက္သံ ေလယာဥ္သံ
ရဟတ္ယာဥ္သံေတြ
လူသားေတြရဲ႕ ၿငီးတြားသံ
ေအာ္သံေတြ
အင္တာနက္က ပ်ံလြင့္လာတဲ့အသံ
ေပါင္းစံုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ရႈပ္ေနတယ္ ...
လူမႈကြန္ယက္ေၾကာင့္
၁၃.၂.၂၀၁၅ ရက္ေန႔
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေခၽြးနဲစာေလးနဲ႕
စစ္ေဘးေရွာင္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားအတြက္
ဆန္ တစ္အိတ္၊ ဆီတစ္ပံုး၊ ေရသန္႔ဘူးမ်ားနဲ႔
မွတ္မွတ္ယယ ၁၀၀ ႏွစ္ျပည့္မွာ
လွဴလိုက္တယ္ဗ်ာ .....
အမ်ားႀကီးမဟုတ္ေပမဲ့
ကႏၱာရက ေရၾကည္တစ္ေပါက္ေလာက္ေပါ့ .....
ရွမ္းေျမာက္လမ္းေတြဟာ
သရဲေျခာက္တယ္ဆိုတဲ့
မလံုၿခံဳသလို က်ီးလန္႔စာစား
သြားလာေနရၿပီး
အခုထိလည္း ........
အရာရာဟာ
သမိုင္းတစ္ပတ္လည္သလိုဘဲဆိုတာ
ကေလးတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ဟာ
ဆံုးသြားတဲ့အေဖကို
မ်က္စိစံုမိွတ္ ျငင္းခဲ့ဘူးတယ္ ....
အခုေတာ့
တစ္ဘဝျခားတဲ့ အေဖေျပာတဲ့
ဆရာမ်ားေျပာတဲ့
သမိုင္းဆိုတာ တစ္ပတ္လည္တာလားဗ်ာ ....
မွတ္မွတ္ယယ ကြယ္လြန္ေလသူ ဖခင္ႀကီးသို႔
၂၅.၂.၂၀၁၅ ရက္ေန႔၊ ဗုဒၶဟူးေန႔
လားရိႈးၿမိဳ႕
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
၂၂-၈-၂၀၂၄ ရက်နေ့မှ ၁၇-၈-၂၀၂၅ ရက်နေ့ထိ ခေတ္တနားခို နေထိုင်ခဲ့သော အခန်းလေးပါ
No comments:
Post a Comment